M.D.

Como fun alumno do señor Artemio, o primeiro que pensei ao ler esta anotación foi que Insuficiente se refería a unha nota académica. Ao mesmo tempo non puiden deixar de lembrar que aínda existía unha nota máis temida que o insuficiente, o M.D. é dicir, Moi Deficiente, que un antigo compañeiro meu tratou de facer pasar aos pais como Moi Deportista nas notas de Educación Física. E creo que a declaración de hoxe da R.A.G. merece un M.D. claro, un M.D. que tratan de facernos pasar a todas as persoas deste país como un Moi Deportista, aínda que sexa outra cousa.

Non só me parece que é un comunicado a destempo, que debeu facerse hai meses, cando existía un debate real (aínda que inflado artificialmente), senón que creo que non atinxe aos verdadeiros obxectivos dos que aspiramos a unha verdadeira normalización da lingua. Non creo que a estas alturas poida negarse (punto 5) que o galego segue nunha situación diglósica. Sobran exemplos nos medios de comunicación, a universidade, a educación, a administración ou o comercio. Dicir que esa situación desapareceu pola simple consecución dun uso litúrxico nas institucións é unha falacia e tamén un perigo, especialmente neste momento no até ese uso litúrxico ou simbólico é impugnado por determinados sectores. Ao mesmo tempo considero que sobran outras consideracións que van no camiño de recoñecer a lexitimidade argumental dos que impugnaron a actual lexislación lingüística (punto 6, que ademais non di nada, non se molla ao respecto dos ataques concretos ao galego na escola).

E non me engano, sei que apesar do M.D. a Academia se esforzou este curso e que foi un paso moi complicado, e que non dicindo moito, si que representa unha especie de símbolo e unha mínima valentía ante o novo goberno. Porén non chega para aprobar, estou farto de ver declaracións voluntaristas de mínimos que non sinalan a verdadeira dimensión do problema. Declaracións demasiado Deportistas, no sentido de ter a extrema Deportividade de recoñecer ás minorías, non só o seu lexítimo dereito de expresarse e defender a súa postura, senón unha lexitimidade que non xustifican nen o seu peso social nen o peso dos seus argumentos.

Se cadra máis que de camuflar un mal curso, sexa hora de demandar a quen lle deu azos, buses de fóra e tribunas na prensa aos inimigos do galego. A quen fixo traballo suxo desinformando e deturpando a realidade, e a quen instrumentalizou politicamente a un grupo de fanáticos, dándolles un papel social tan perigoso e que custará tanto desactivar. Esquecer un pouco a amabilidade e a Deportividade, xa que o rival entra cos tacos por diante e o árbitro leva todo o partido mirando para outro lado.

E insisto na mesma idea que xa defendín outras veces. Ogallá se lle dea algún día a mesma voz e a mesma atención mediática que lle deu aos inimigos do galego a outras correntes sociais e políticas con moito máis peso numérico e argumental que o que tiña unha asociación de nais e pais de alumnos.

Se cadra teñan razón os que din que o galego non debería estar nas barricadas. Porén está. E nen o levamos nós nen o vamos deixar só.

Imaxe roubada deste flickr.