Divertimento (resultado)

Pârâul Şindrilei - A very persistent one (Dacia Records, 2038)

Houbo un tempo no que os grandes ídolos do post-rock proviñan do Norte, así nos principios de século o duelo aconteceu, tras un brevísimo periodo de simpatía, entre os escoceses de Mogwai e a banda Islandesa Sigur Rós. O que nunca imaxinaríamos sería que a fusión perfecta e impensábel puidese darse en terras romanesas, onde dende finais dos anos vinte non deixan de sorprendernos grupos da inmensa calidade de Pârâul Şindrilei. A very persistent one é o seu quinto disco, e nel conxugan á perfección o punto medio entre as simpatías noise con pequenos tons de estética industrial, coa eteridade dos xogos vocálicos do seu cantante e os preciosismos ao teclado. Como exemplo o tema Oppenheimer/Einstein, onde sentimos verdadeiramente que os anxos cantan no medio dun devastador final do mundo coñecido.

A Internacional - Buscade outro experto (A Regueifa Plataforma, 2040)

Non cabe dúbida de que as vellas formas do que en tempos se deu en chamar rock estatal acusaron o seu esgotamento hai xa varias décadas. Máis alá de pequenas xoias do chamado punk revival, nada novo viña das bandas que deron en practicar a contestación política. Naturalmente todo mudou hai un par de anos coa aparición de A Internacional, un dos proxectos máis innovadores da escena musical galega. Buscade outro experto explora cunha ironía lírica que desborda dende o título a situación das hordas obreiras no declinio definitivo do Imperio, en especial á confusa situación política do noso país dende hai un lustro. Incisivos e cunha forza guitarreira desbordante A Internacional ten tempo tamén para deterse nas experimentacións dun punk-rock acústico que evoca sen complexos a unha das súas principais referencias. Precisamente na versión da mítica A banda desdenhada, que fecha o disco, contan co apoio doutro vello dinosauro do rock galego: O Leo i Arremecághona!!!, acabado de recuperar dun lifting con reciclaxe de sangue nunha clínica de Leningrado. Rumoréase tamén que será ese mesmo tema o que interpreten no futuro disco colectivo Aínda non delampou. Tributo de merda a Ataque Escampe.