Infinito #9

Lendo o último post da Raíña Vermella, sobre o famoso gato de Schrödinger lembrei un conto que lin hai anos no que se abordaba esa mesma teoría. Naquela época todo o que lía era da biblioteca ou prestado. Os libros dos que gostaba íaos apuntando nunha libreta coa intención de mercalos algún día, cando a miña economía mo permitise. Creo que ese “algún día” non chegou aínda e comezo a pensar se chegará algunha vez, e mesmo se chega, se dará para tanto libro como apuntei naqueles anos de lector frenético. Merquei algúns, sobre todo os de poesía, pero ao contrario do que me pasa con esta, xeralmente non releo a prosa e non sinto esa necesidade de acceso inmediato cara a ela. Hai quen di que o verdadeiro pracer de ler e reler anos despois. Coa prosa non sei se chegarei a sabelo nunca.
Así, que non teño a completa certeza nen tempo de ir á biblioteca a procurala, pero creo que era Oralmente pola boca de Cid Cabido. Sexa ou non, lémbroo con moito agrado como un bo libro, aínda que se cadra fallase un pouco na tentativa de facer literatura erótica en canto a cohesión duns relatos e outros. Concretamente o conto do que falo non tiña moito de erótico, titulábase “Infinito #9” ou algo así, e como parte da trama explicaba unha teoría desenvolta a partir da do gato. Ignoro completamente se a teoría era do propio autor, aínda que supoño que estaría baseado en construcións científicas ou filosóficas. Se a teoría é do mesmo Cid Cabido, recoñezo que a miña admiración por el aumentará enteiros.
Segundo a teoría de Schrödinger o gato que está na caixa, até que a abrimos e observamos non está nen vivo nen morto nen todo o contrario, sinxelamente está nunha especie de limbo ou de non-ser. Supoño que imaxinaredes as implicacións que ten isto e todo o que contribuíu, xunto coa relatividade, á construción das bases do pensamento posmoderno actual. Pois ben, no conto explicábase que ante esa situación, teñen que existir simultaneamente dous universos paralelos: un universo no que o gato está vivo e outro no que o gato está morto. Se eses dous universos paralelos son posíbeis podemos pensar que tamén existen universos paralelos que recollen todas as variacións posíbeis da realidade. Como imaxinaredes eses universos serían infinitos, aínda que só fose virtualmente, e neles a nosa existencia pasaría por todos os estados posíbeis, co conseguinte impacto no desenvolvemento do futuro. As nosas vidas repítense noutros mundos con pequenas ou enormes variacións, desde a cor dos cordóns dos nosos zapatos, até as grandes decisións das nosas vidas. E non só iso. Habería un mundo paralelo onde Hitler gañou a guerra, outro no que o Imperio de Alexandre perviviría até hoxe, outro no que os Estados Unidos son invadidos por Iraq, ou outro no que o ser humano desenvolvería a capacidade de voar. Todos eses universos estarían acontecendo simultaneamente aínda que nós só teñamos consciencia deste. As posibilidades son infinitas e lévannos a varias ideas interesantes: unha delas, a de que cada persoa é todas as persoas, é dicir que nun universo ou noutro todos nós (ou os nosos dobres) pasamos polas distintas experiencias e posibilidades que tería a existencia humana. Outra, da que máis gosto, que toda a creación literaria do mundo sería unha especie de fiestra a eses outros mundos posíbeis, que estarían acontecendo nalgunha outra dimensión. Iso recupera un pouco a noción rimbaldiana do creador literario como “as cartas do vidente”, é dicir como un artefacto capaz de poñer en contacto ao ser humano con outro mundos.
Non sei se é posíbel construír esta teoría partindo de Schrödinger dun xeito factíbel do ponto de vista da física cuántica sen caer demasiado de cheo na filosofía. En calquera caso na idea da ciencia contemporánea estes campos, a medio camiño ou entrelazados coa filosofía, serían os máis privilexiados, e o certo é que atopar unha idea que dea corpo aos produtos da imaxinación humana non deixa de ser absolutamente fascinante.
Por certo, podedes descargar a obra completa de Rimbaud traducida ao español aquí de balde (a “Carta do Vidente” está no volume "Iluminaciones").